Ik voel me niet lekker. Heb vannacht gespookt. Ik denk dat ik kou heb gevat (dat kan wel degelijk als je stilzit in de schaduw met een bezwete rug). De hele dag loop ik rond met krampen.Gelukkig is het geen zware trip. Een uur of 4 lopen naar Tashigaon (ca 2173 m) over een niet zo steile route met veel trapjes. Die hebben ze hier genoeg en ik vraag me af wie er de moeite hebben genomen om al die rotsblokken op hun plaats te leggen. Dat moet een enorm karwei zijn geweest. Dat vraag ik me ook altijd af bij die prachtige mani muren die we tegenkomen. Langs deze route komen we een aantal hele oude exemplaren tegen.
Het is hier nog steeds snikheet. Wel voel je nu dat het 's middags afkoelt. Vanaf morgen zullen we dit echt gaan merken. Ik vind het best en zie uit naar het ruigere werk. Het is een mooi gelegen dorp, tegen de berg geplakt. Uiteraard moeten we helemaal naar boven klimmen voor de kampplek, onder luide welkomstkreten van talloze kindertjes. Opvallend is dat je hier niet direct "gimmiepen" of "gimmiesweet" hoort. Hier komen dus niet veel toeristen. Zie foto: aan woningdecoratie doen ze hier ook. Zoiets heb ik nog niet eerder gezien.
No comments:
Post a Comment